Neden bu kadar çok kadın ‘ters giden seks oyunlarında’ ölüyor? – Sian Norris

Geçen ay NewsMavens, erkek arkadaşının, ters giden seks oyununda öldüğünü iddia ettiği Anna Florence Reed’in ölümünün medyada ele alınışını haberleştirmişti. Şimdi soruyoruz: Neden kadınlar bu şekilde ölüyor? Ve sorun neden gitgide kötüye gidiyor?

22 yaşındaki Anna Florence Reed, Swiss Hotel’de ölü bulunduğundaAvrupa’nın dört bir yanındaki gazeteler erkek arkadaşının iddiasını hiç eleştiri süzgecinden geçirmeden aynen verdiler: Reed, “ters giden bir seks oyunu”nda ölmüştü. Otopsi boğularak öldüğünü açığa çıkardı. Reed’in bedeninde ve yüzünde çatlakların yanı sıra kesikler ve morluklar da bulunuyordu. Partneri hala soruşturma sonrası resmi suçlamayı beklemekte.

Fiona Mackenzie tarafından bu yılın başında başlatılan Buna Rızamız Olamaz [We Can’t Consent To This] Kampanyası’nın derlediği bilgilere göre, Reed’in, sözde “ters giden bir seks oyunu”nda ölen 52. Britanyalı kadın olduğu tahmin ediliyor. Bu su götürür savunmayı ileri süren otuz iki erkeğin cinayetten suçlu bulunmuş olması, bu savunmanın çoğu zaman düzmece olarak değerlendirildiğini akla getiriyor: seks partnerinin şiddet içeren ölümünü açıklamak için gitgide daha çok kullanılan bir mazeret.

On dört dava insan öldürmekten mahkumiyetle sonuçlandı ve beş erkek için ya aleyhlerindeki suçlamalar düşürüldü, ya suçlanmadılar ya da suçlu bulunmadılar. Kadınların ve kız çocuklarının üçte ikisi boğularak öldürülmüştü.

Erkekler tarafından öldürülen beş erkek kurban vardı ama bu şartlar altında Birleşik Krallık’ta hiçbir kadın, hiçbir erkeği ya da kadını öldürmedi.

Mackenzie, kampanyayı neden başlattığını şöyle açıklıyor: “Mumsnet’deki diğer kadınlarla birlikte, ‘rızaya dayalı seksin ters gitmesinin’ bir parçası olarak, gitgide daha fazla sayıda kadının yaralandığını fark ettik. 2017-18’de, erkekler tarafından son derece şiddetli bir biçimde öldürülen genç kadınlara dair çok sayıda dava olmuştu ve erkekler bunun ‘rızaya dayalı seks’ sırasında olduğunu ileri sürmüşlerdi. Bunun tek bir davaya mahsus olmadığını ve bu erkeklerin iddialarında bazı ortak noktaların olabileceğini göstermek istedim.”

Mackenzie ve aktivist arkadaşları Birleşik Krallık’taki tüm gazetelerin internet sitelerinden veri toplamaya girişerek “ters giden seks oyunu” savunması vakalarının, ta 1972’ye, Carole Califano’nun partneri Peter Drinkwater tarafından beş anestezikzerk edilmesinden sonra ölümüne dek izini sürdüler. Drinkwater, Carole Califano’nun, “sapkın cinsel arzuları” nedeniyle bu iğneleri istediğini ileri sürmüştü. Califano’nun yakınları ise, Drinkwater’ın genç anneyi denetim altında tuttuğunu ve arkadaşlarını görmesini engellediğini savundu. Drinkwater insan öldürmekten mahkûm oldu. 

Califano davası bu savunmanın yeni olmadığını gösteriyor. Bununla beraber Mackenzie’nin verilerine göre, Birleşik Krallık’ta bir kadının ters giden bir seks oyununda öldüğünü iddia eden erkeklerin sayısı 2010’dan bu yana %90 arttı. Buna Rızamız Olamaztarafından derlenen tüm davaların 24’ü son dokuz yılda meydana geldi. 

Natalie Connolly’nin 2016’daki ölümü, “ters giden seks oyunu” terimini ülkenin gündemine taşıdı. Natalie Connolly, küt bir cismin neden olduğu ve göz çukurunda bir kırık dahil 40 farklı yaralanmaya maruz kalmıştı. Partneri, John Broadhurst, Bu yaralanmaların rızaya dayalı “sert” seksten kaynaklandığını ileri sürdü ve Aralık 2018’te aşırı ihmal nedeniyle insan öldürmekten mahkûm oldu. Şu an dört yıldan azbir hapis cezasını çekiyor.

Broadhurst’un mahkumiyeti, İşçi Partisi’nin Peckham ve Camberwell vekili Harriet Harman’ı, bu “Savunmanın 50 Tonu” diyebileceğimiz bu garabete karşı tavır koymak için harekete geçirdi. “50 Ton” terimi Grinin Elli Tonukitap serisine atıfta bulunuyor.

Harman BBC’ye “erkeklerin kadınları öldürüp üstüne bir de bunun için onları suçladığı bir durumu kabul edemeyiz. Erkek her seferinde ‘kadın yaralandı ama bunu istedi’ diyebilirse, bir daha hiçbir erkek cinayetle suçlanmayacaktır. Kadın hiçbir zaman ‘hayır istemedim’ diyemeyecektir çünkü erkek kadını öldürmüştür ve bu nedenle kadının sesi yoktur,” dedi.

Hukuki olarak, hiç kimse yaralanmaya ya da ölüme rıza gösteremez [yani bu durumlarda “rızası vardı” savunması geçerli olamaz]. Bu savunma, davaların çoğunluğunda (43’ü cinayetten mahkûmiyetle sonuçlandı) erkekler için başarılı olmuyor. Dolayısıyla bu savunmanın, birçok erkek için sorumluluğu azaltmak amacıyla fırsatçı bir biçimde kullanıldığını akla geliyor. Adli psikiyatrist Alessandro Meluzzi’nin Anna Reed’in ölümünden sonra haber sitesi Tio’da ifade ettiği gibi, “bir partneri başka yollarla kasıtlı olarak öldürdüklerini kabul etmektense, kötü sonuçlanan erotik bir oyundan söz etmek daima daha kolaydır.”

Mackenzie de bu görüşe katlıyor: “Yanınızda ölü bir kadınla yakalanmışsanız ve onu boğmuşsanız, bundan paçayı sıyırmanın pek fazla yolu yok; bunun ters giden rızaya dayalı bir cinsel münasebetin parçası olduğunu ileri sürmenin, erkeğe denemeye değer bir seçenek gibi gelebileceğini düşünüyorum.”

Bununla beraber erkek, mahkemeyi, kadını seks sırasında kazayla öldürdüğüne ikna edebilirse, [cinayete göre daha hafif bir cezayı gerektiren] insan öldürmekten mahkûm olabilir. 2010’dan bu yana hapsedilen altı erkeğin durumu bu.

Bunlardan birinde kurban 20 yaşındaki Chloe Miazek idi. 32 yaşındaki Mark Bruce’la buluştuktan iki saat sonra, Bruce’un evinde ölene dek boğazı sıkıldı. Bruce, her ne kadar boğazını sıkmak için Miazek’in rızasını almadığınıkabul etse de, bunun bir kaza olduğunu ileri sürdü. İskoçya Kanunu’nda insan öldürme suçuna denk olan ‘suç oluşturacak şekilde insan öldürme’ [culpable homicide] fiilinden altı yıla mahkûm oldu.

Ardından, 2016’da James Morton tarafından öldürülen 16 yaşındaki Hannah Pearson var. Mahkeme Morton’un “boğmaya takıntılı” olduğunu ve boğma pornoları izlediğini saptadı. Morton, Pearson’ı “hafifçe boğmaya” başladığını ve karşı çıkmadığı için daha güçlü bir biçimde boğmaya başladığını ileri sürdü. İnsan öldürmek fiilinden 12 yıla mahkûm oldu.

2011’de, 23 yaşındaki Anna Banks, “takıntılı” erkek arkadaşı Daniel Lancaster tarafından öldürüldü. Banks, 24 saat sonra “yüzünde kurumuş kanla,” boğularak öldürülmüş olarak bulundu. Lancaster, Banks’ın “cinsel ilişki sırasında boğazının sıkılmasından hoşlandığını” ileri sürdü ve “ters giden bir seks oyununun parçası olarak” insan öldürmek fiilinden dört yıla mahkûm oldu.

Broadhurst ve “Elli Ton” savunmasını kullanan en azından üç erkek “ağır ihmal sonucu insan öldürmek”ten (bakım görevi sırasında bir kişinin, bir başkasının ölümüne neden olması [hastaneye götürebiliyorken götürmemek gibi]) mahkûm oldu. Mackenzie bunun endişe verici bir örnek teşkil ettiğine inanıyor. 

Mackenzie “kişinin ölümüne neden olan edimin rızaya dayalı olduğu ileri sürüldüğünde, edim yasadışı olarak ele alınmaz; örneğin, bir kadının boynuna bir bıçak dayadıktan ve boynunu kestikten sonra yargıcı edimin rızaya dayalı olduğuna ve yargılanabilecek yasadışı bir edim olmadığına ikna edebilirseniz sorun kalmaz,” diyerek açıklıyor bunu.

İnsan hakları avukatı ve Kadınların Adaleti Merkezi’nin [Center for Women’s Justice] kurucusu Harriet Wistrich, “kadınların bu aktivitelere katılmaya zorlanmış olması ihtimali ya da katılmayı isteyip istemedikleri anlaşılmaksızın, ölümlerine sebep olan türde şeylere rıza gösteriyor oldukları varsayımının normalleşmesi,” olarak gördüğü şey konusunda endişeli.

Karen Ingala-Smith, Ölü Kadınları Sayma [Counting Dead Womenanitsayac.combenzeri] Projesi’nin kurucusu ve cinsiyet temelli şiddete maruz bırakılan kadınları ve kız çocuklarını destekleyen NIA’nın kurucusu, “hikâyenin sadece erkek tarafını dinliyoruz” diyor.

Ama “50 Ton savunmasının” 2010’dan bu yana yükselişini körükleyen neydi?

Zamanlama, İngiliz hukukunda “haksız tahrik” savunmasına 2010’da getirilen değişiklikle bağıntılı. Bu, şüphelinin kurbanın davranışlarıyla şiddet kullanmaya tahrik edildiği gerekçesiyle cinayet suçlamalarını insan öldürmeye indiren, sözde “dırdır ya da aldatma” [“nagging or shagging”] savunmasının kullanımına bir son verdi [dolayısıyla erkekler başka bahane arayışına girdi]. Cinsiyet temelli şiddet davalarında haksız tahrik, bir erkeğin partnerinin bir ilişkisi olduğunu keşfetmesi (aldatma [shagging] savunması) ya da onun başının etini yemesi (dırdır [nagging] savunması) anlamına gelebilir.

Harriet Wistrich’e göre, haksız tahrik savunmasında yapılan değişiklikleri, bu savunmanın, şiddet bağlantılı bir ölümde hafifletilmiş sorumluluk iddia etmenin yeni bir yolu olduğunu söyleyerek “ters giden seks oyunu” sonucu ölümlerdeki yükselişle ilişkilendirmek mümkün değil. Wistrich, “bu ölümler, tamamen uydurma olmadığı müddetçe, bir şekilde cinsel bir durum bağlamında gerçeklemiş olmak zorundadır ve bu, ‘ters giden seks oyunu’ kılıfına sokulmuş tecavüz ve cinayettir,” diyor.

Mackenzie’ye göre “50 Ton” savunmasına başvurulmasındaki artışın bir açıklaması, bu davaların gitgide daha fazla medya desteği çekmesi sonucu, gitgide daha fazla erkeğin, savunmalarının bir parçası olarak “ters giden seks oyunu” savunması yapabileceklerini bilmesi.

Hukuki değişikliklerden ziyade kültürel değişikliklerin bir etkisinin olduğunu savunan bir görüş de bulunmakta. 

Örneğin, BDSM gittikçe yaygınlaşmaktave bir zamanlar fetiş kulüpleri ile sınırlı olan pratikleri, giderek daha fazla sayıda resmi [BDSM] topluluğun[un] dışında çiftdeneyimlemekte. Ölümlerdeki artışa – ve “50 Ton” savunmasının kabul edilebilirliğindeki yükselişe — katkıda bulunan bu olabilir.

BDSM topluluğundaki deneyimleri hakkında yazmış olan yazar Rebecca Reid, bana “cinin şişeden çıktığını” söyledi. İnsanların cinselliklerini farklı yollarla dışa vurması olumlu değerlendirilebilecekken, BDSM pratiklerini deneyen çiftler, rıza ve risk farkındalığını vurgulayan daha resmi [BDSM] topluluğuyla “aynı türden bir arka plandan” gelmiyorlar.

Reid, “BDSM içinde yer alan insanların yaptığı birçok şey oldukça tehlikeli ve BDSM topluluğundakiler bundan hiçbir zaman utanmadı,” diyor. “Topluluk iki siyasaya göre yaşar – riskli olduğunun farkında olarak yapılan eyleme rıza [risk awareness kink consent] ve güvenli, aklı başında mutabakat [safe, sane consensual]. Yani BDSM topluluğu kendi içinde iyi düzenlemelere sahip ama topluluğun parçası olmayan insanlarla birlikte sorunlar da baş gösteriyor.”

Reid, “insanlar bunun ne kadar riskli olabileceğini fark etmiyor” diyor ve yakın zamanda bu davalarda öldürülmüş kadınların, “BDSM’ye herhangi bir türden kanıtlanabilir ilgisinin” – örneğin FetLifegibi forumlarda yer almak – olmadığına işaret ediyor. Bu ise, “ya iddianın doğru olmadığını ya da bir savunma olarak kullanıldığını akla getiriyor. Veyahut anlamadıkları bir şeyi denediklerini.”

Karen Ingala-Smith, başka bir kültürel etkiye daha işaret ediyor: saldırgan seksin yaygınlaşması/ana-akımlaşması ve şiddet içerikli pornografi. “50 Ton” savunmasına başvurulardaki yükselişin, kadınların ve kız çocuklarının, partnerlerinin şiddet içerme ihtimali olan cinsel eylemlerine rıza göstermek zorundaymış gibi hissetmesine neden olacak şekilde “şiddet ve aşağılama içeren pornonun artan kullanımıyla ve normalleştirilmesiyle” ilişkilendirilebileceğini belirtiyor.

“Genç kadınlar, rıza göstermiş olsun ya da olmasınlar, seksin bu olduğunu kabul etmeye çekiliyorlar. Kadınların daha önceden rıza göstermediği şeyleri kabul etmeye zorlanıyorlar ve rıza imal ediliyor. Sınırlar sürekli daha öteye zorlanıyor. Kadınların nesneleştirilmesi ve aşağılanması ile bağlantısı var bunun.”

Wistrich, kadınlar arasında anekdotların paylaşıldığı sohbetlere dayanarak bu gözleme katılıyor: “Şiddet içerikli pornonun normalleştirilmesi ve kadınların buna katılmaya mecbur hissetmesi söz konusu. Bazı insanlar sado&mazo ilişkilere elbette özgürce katılıyor ama bazıları da bunu yapmaya gönüllü olmaktan ziyade mecbur hissediyor. Yapmak zorunda oldukları bir şey olarak görüyorlar bunu. Tahminimce, şiddet içerikli pornonun normalleştirilmesi, insanları seksin gitgide daha tehlikeli türlerine katılmaya cesaretlendiriyor. Bu durum erkeklerin kadınlara belirli şeyleri yapmasına zemin hazırlıyor ve normalleştirildiği için de kadınların reddetmesi zorlaşıyor.”

Mackenzie de pornografide şiddetin normalleştirilmesinin bir etmen olabileceğine inanıyor. Kadınlardan, seksin bir parçası olarak boğazlarının sıkılmasını kabul etmezlerse “sıkıcı” olmakla “utandırıldıklarını” ve “erkekler açısından gitgide artan bir biçimde beklentinin, kadınların buna evet diyeceği” olduğunu duymuş. “Kadınlar açısından beklenti, buna hayır diyemeyecekleri, bu yüzden boyun eğiyorlar.”

Kadın cinayeti davalarında “50 Ton” savunmasının kullanımını derleyen Buna Rızamız Olamaz, şimdi “bu savunmanın artık erkeklerin işine yaramaması” için kampanya düzenliyor. Verilerini Birleşik Krallık Haneiçi Şiddet Yasası konusunda yürütülmekte olan kamuoyuna danışma sürecine gönderen kampanya düzenleyicileri, milletvekillerinden, fail erkeklerin savunmalarında “rıza”yı öne sürdüğü davaları gözden geçirmelerini istiyor. Mackenzie, bunun, “cezai adalet sistemi içindeki insanların yasayı uyguladıkları ve bu davaların ne kadar yaygın olduğunun bilincinde oldukları anlamına gelen politikaların yerleşmesini sağlayacağını” umuyor.

Öte yandan Reid ise, yetişkinlere yönelik cinsel eğitimi geliştirmeyi amaçlayan bir kampanya hazırlığında: kampanya kapsamında bir tür “sekse yönelik NHS [Ulusal Sağlık Hizmet] Doğrudan web sitesi,” açmayı planlıyor çünkü şu anda, “fazlasıyla tutarsız bilgi içeren çok sayıda web sitesi var. 14 yaşındaki çocuklar için uygun olmayabilecek birçok cinsellik eğitimi dolaşıyor ortalıkta ama bir yandan da bu insanların öğrenmeye ihtiyacı var.”

Mackenzie, erkeklerin kadınlara karşı “ters giden seks oyunu” savunmasını kullandığı yaralanma davaları hakkında da veri toplamakta.

“2010’dan bu yana, kadınların yaralandığı ve erkeklerin ‘ters giden seks oyunu’ savunması yaptığı davaların sayında devasa bir artış oldu,” diyor. “Kadınlar sıkıntılı mahkeme süreçlerinden geçti ve erkekler çoğu zaman suçlu bulunmadı ya da küçük cezalar aldı çünkü hâkimi, jüriyi ve savcıları bunun bir kaza olduğuna ikna edebiliyorlar.”

Mackenzie, kurbanı suçlamanın da sorunun parçası oluğuna inanıyor. “Onları öldüren şeyden kadınların sorumlu olduğuna ve bunu istediklerine dair bir görüş olduğundan neredeyse eminim. Bu hakikaten korkutucu.”

Kaynak metin

Çeviren: S. Erdem Türközü

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s